.. dan kan je me hier verder volgen.
>Want lijstjes zijn altijd leuk
>Ik vond m’n inspiratie voor dit lijstje bij Plutomeisje, die een lijstje maakte van alle dingen die ze tussen haar verjaardag en haar volgende verjaardag wilde verwezenlijken. Leuk! Alleen, ik verjaar pas over een maand of zeven. En ik wil nú zo’n lijstje! Ha ja, want als ik iets wil, wil ik het nú, vraag maar aan mijn lief.
Dus maakte ik nú zo’n lijstje. Laten we het maar geen ‘goeie voornemens’ noemen (januari is intussen toch ook al voorbij), maar wel mijn droomlijstje. Ik ben begonnen met de kleine droompjes, trouwens.
1. Citytrippen! Rome, Barcelona, Wenen, Lissabon,.. Omdat ik af en toe ook wel weer eens buiten wil komen. Buiten, als ‘in het buitenland’.
2. Meer creativiteit! Te beginnen met meer schrijven. Hier. Of in een boekske. Of misschien sla ik wel aan het knutselen. Of, laten we maar meteen volledig zot doen, naaien!
3. Nog meer boeken lezen! Want dat is gewoon leuk.
4. Een nieuwe taal leren. Zoals Italiaans. Of Spaans. Of een taalbad in Italië. Ofzo.
5. 30-jarig-dagboek blijven bijhouden. Ik was goed begonnen, maar ik heb alweer een gat van een week of twee.
6. Meer afspreken met ‘de maten’ en ‘de meisjes’ en mijn BFF, die ook deel uitmaakt van ‘de meisjes’ natuurlijk.
7. Meer koekskes en cakesjes en taartjes bakken!
8. Meer buikspieren kweken! Leve een sterke rug!
9. Mijn metekind verwennen. En zien opgroeien tot een superleutig kind! Had ik ze eigenlijk al laten zien hier zo? Neen zeker? Bij deze:
10. Verhuizen! En van ons huisje een thuisje maken. Liefst tegen de zomer. Maar die kans begint klein te worden. Awoert winter!
11. Mezelf verwennen. Want ik ben het waard. Ha! Met een smartphone bijvoorbeeld, om de het materialistje in mij te laten spreken. Oftewel bij ons Lieselot, om mijn gezicht weer in de juiste plooi te trekken.
12. Gelukkig zijn.
Verder dan 12 gaan we niet. Want 13 wil ik niet in m’n lijstje hebben.
>Onschuldige hand
>De onschuldige hand, die van mijzelve namelijk, heeft zonet zopas onder toezicht van gerechtsdeurwaarder (ook mijzelve) een briefke getrokken uit de trommel. Haha! Tatarataaa..
Als de winnaar mij haar adres eens wil doormailen alstemblieft?
>Mededeling van algemeen nut
>
ps: Woensdag beslis ik wie de cd van Bruno Mars krijgt.. Als je nog niet hebt meegedaan: ‘t is ‘t moment.
>Doo-Wops & Hooligans
>
Zoals ik eerder al vertelde, kreeg ik dankzij de jongens van de Reklaam, de kans om in avant-première de debuutcd van Bruno Mars Doo-Wops & Hooligans aan een luisterbeurt te onderwerpen.
Persoonlijk kon ik de debuutsingle Just The Way You Are al relatief goed meezingen en ook het eerste nummer op het album 'Grenade', was al van bij de eerste beluistering een meezinger. Hetzelfde geldt eigenlijk voor Runaway baby en ook voor Marry you.
Eigenlijk kan ik de review samenvatten in slechts enkele zinnen: Doo-wops & Hooligans is een leuk album, een vrolijk album, een goed-humeur-album, een meezing-album en ook wel een beetje een dans-album. Ik kon er alvast niet bij blijven stilzitten of stilstaan. Het is dan weer geen album voor de meerwaardezoekers onder ons (ja, gij daar, je weet wel dat ik jou bedoel!), maar daar is het ook niet voor bedoeld. Denk ik.
Bruno Mars zelf is geboren en getogen op Hawaii. Hij zou zoals dat dan heet "uit een muzikaal nest komen" en werd van jongs af aan beïnvloed door verschillende muzikale stromingen. Hij verhuisde na de middelbare school naar Los Angeles, waar hij samen met een heleboel - mij onbekende maar naar verluidt zeer - succesvolle producers (Philip Lawrence en Ari Levine ) verschillende – mij nog onbekendere – hits scoorde (Right Round van Flo Rida en Wavin’ Flag van K’naan).
In mijn eigen woorden: hij mag gehoord worden! En gezien ook bovendien..
Omdat mijn lieve lezertjes ook eens zouden kunnen meezingen met deze instant-happy-maker, mag ik jullie één album weggeven. Gil uw naam in de comments hieronder, liefst begeleid door een origineel commentaar of een lofzang aan mijn persoontje. Of aan Bruno Mars. Go!
>Er was eens..
>LOTTE
Er was eens een meter die zo blij was dat haar metekindje eindelijk werd geboren, dat ze Het Grote Nieuws zomaar zonder nadenken op het internet gooide. De papa en de mama van Het Kleine Wondertje hadden dat al snel door, want de gsm’s stonden plots roodgloeiend..
Kleine Lotte had eigenlijk nog niet zo veel zin om al geboren te worden. Zelfs op 3 januari, de datum vermeld op haar ticketje buitenwereld, dacht ze nog eventjes in die lekker warme en veilige buik van mama te blijven. Maar toen ze ‘s avonds hoorde hoe triest mama en papa waren dat ze haar nog steeds niet in hun armen konden houden, besefte ze hoe graag ze al gezien werd.
Dus rond een uur of drie, intussen al een dagje later, besloot ze dat het tijd was om van zich te laten horen. Na enkele uurtjes zwoegen, werd de kleine Lotte geboren op 4 januari 2011, om 14u20.
—
Lieve Lotte,
Toen ik je daarnet zag liggen, dicht bij je mama, dacht ik maar één ding:
“Je was het wachten meer dan waard! Je bent het allermooiste kindje ooit.”
En tegelijk groeide ik zelf ook een beetje, want ik mag jouw meter zijn!
>Stilte voor de storm.
>Er wordt hier wat afgeluisterd tegenwoordig, dus écht stil is het hier niet, mijn hoofd hangt namelijk vol muziekjes. Van Hard-Fi en The Verve, maar ook van recentere artiesten. Nieuwkomers, als het ware.
Zoals Bruno Mars, bijvoorbeeld, want die brengt in januari zijn debuutcd op de markt. Debuutceedees, daar hangen verwachtingen aan vast, daar moet met extra veel aandacht naar geluisterd worden. Daar moeten meningen over worden gevormd. Door mij. Of door jou.
Nu ben ikzelve mijn mening al aan het vormen. Ik luister. Naar Bruno Mars. En ik zing ook wel. Mee met Bruno, want zo gaat het wel met dat debuut van Bruno, het vraagt om meegezongen te worden.
Daarna is het aan jou. Er wordt hier binnenkort namelijk van weggevertje gedaan, van zodra ik een review uit mijn mouw heb geschud. Nog eventjes geduld dus. Bereid u alvast maar voor, bedenk een origineel/ lief/gevat/intelligent commentaartje voor hieronder en wie weet valt er onverwacht wel een cd in de bus..
>Citaat van de dag
>Uit het tot nu toe geweldige, maar tegelijkertijd uiterste-concentratie-vragende boek Eten, bidden, beminnen (Eat, love, pray) van Elizabeth Gilbert:
“Man, de muggen zijn hier zo groot dat ze een kip zouden kunnen verkrachten.”
Dit, mijn liefste treingenootjes op de trein van Brussel-Centraal naar Oostende, dit zinnetje, is de reden waarom ik plots luidop in lachen uitbarstte.
Het is namelijk niet echt helemaal een zin die je zou verwachten, zo plots, middenin een hoofdstuk over meditatie en goeroes en spiritualiteit.
>De bouw: na sneeuw komt dooi.
>Na regen komt zonneschijn. Dus na sneeuw en vriestemperaturen komt logischerwijs dooi. Toch?
Inderdaad! Geen paniek, dit is niet de zoveelste het-loopt-in-het-honderd-update. De sneeuw op en rond ons huisje is sinds maandag aan het smelten en (ook sinds maandag) is onze aannemer opnieuw begonnen met stellingen afbreken en elders terug opbouwen. Gisteren werd er zelfs al opnieuw gemetst, met als resultaat een volledige topgevel!
Dat we enthousiast waren!
En heb je de schouw gezien? Compleet afgewerkt met blauwsteenboordjes en al?
Er valt trouwens alweer een Belangrijke Beslissing te nemen. Binnenkort wordt de schouw namelijk al opgevoegd, nu de voeger er nog vlotjes bijkan, zo zonder dak, en dus moet er een kleur voegsel worden gekozen… Wat denken jullie?
