Dus maakte ik nú zo’n lijstje. Laten we het maar geen ‘goeie voornemens’ noemen (januari is intussen toch ook al voorbij), maar wel mijn droomlijstje. Ik ben begonnen met de kleine droompjes, trouwens.

1. Citytrippen! Rome, Barcelona, Wenen, Lissabon,..  Omdat ik af en toe ook wel weer eens buiten wil komen. Buiten, als ‘in het buitenland’.
2. Meer creativiteit! Te beginnen met meer schrijven. Hier. Of in een boekske. Of misschien sla ik wel aan het knutselen. Of, laten we maar meteen volledig zot doen, naaien!

10. Verhuizen! En van ons huisje een thuisje maken. Liefst tegen de zomer. Maar die kans begint klein te worden. Awoert winter!
11. Mezelf verwennen. Want ik ben het waard. Ha! Met een smartphone  bijvoorbeeld, om de het materialistje in mij te laten spreken. Oftewel bij ons Lieselot, om mijn gezicht weer in de juiste plooi te trekken.
12. Gelukkig zijn.

Verder dan 12 gaan we niet. Want 13 wil ik niet in m’n lijstje hebben.

Als de winnaar mij haar adres eens wil doormailen alstemblieft?

ps: Woensdag beslis ik wie de cd van Bruno Mars krijgt.. Als je nog niet hebt meegedaan: ‘t is ‘t moment.

Er was eens een meter die zo blij was dat haar metekindje eindelijk werd geboren, dat ze Het Grote Nieuws zomaar zonder nadenken op het internet gooide. De papa en de mama van Het Kleine Wondertje hadden dat al snel door, want de gsm’s stonden plots roodgloeiend..

Kleine Lotte had eigenlijk nog niet zo veel zin om al geboren te worden. Zelfs op 3 januari, de datum vermeld op haar ticketje buitenwereld, dacht ze nog eventjes in die lekker warme en veilige buik van mama te blijven. Maar toen ze ‘s avonds hoorde hoe triest mama en papa waren dat ze haar nog steeds niet in hun armen konden houden, besefte ze hoe graag ze al gezien werd.

Dus rond een uur of drie, intussen al een dagje later, besloot ze dat het tijd was om van zich te laten horen. Na enkele uurtjes zwoegen, werd de kleine Lotte geboren op 4 januari 2011, om 14u20.

—

Lieve Lotte,

Toen ik je daarnet zag liggen, dicht bij je mama, dacht ik maar één ding:
“Je was het wachten meer dan waard! Je bent het allermooiste kindje ooit.”

En tegelijk groeide ik zelf ook een beetje, want ik mag jouw meter zijn!

Zoals Bruno Mars, bijvoorbeeld, want die brengt in januari zijn debuutcd op de markt. Debuutceedees, daar hangen verwachtingen aan vast, daar moet met extra veel aandacht naar geluisterd worden. Daar moeten meningen over worden gevormd. Door mij. Of door jou.

Nu ben ikzelve mijn mening al aan het vormen. Ik luister. Naar Bruno Mars. En ik zing ook wel. Mee met Bruno, want zo gaat het wel met dat debuut van Bruno, het vraagt om meegezongen te worden.

Daarna is het aan jou. Er wordt hier binnenkort namelijk van weggevertje gedaan, van zodra ik een review uit mijn mouw heb geschud. Nog eventjes geduld dus. Bereid u alvast maar voor, bedenk een origineel/ lief/gevat/intelligent commentaartje voor hieronder en wie weet valt er onverwacht wel een cd in de bus..

“Man, de muggen zijn hier zo groot dat ze een kip zouden kunnen verkrachten.”

Dit, mijn liefste treingenootjes op de trein van Brussel-Centraal  naar Oostende, dit zinnetje, is de reden waarom ik plots luidop in lachen uitbarstte.
Het is namelijk niet echt helemaal een zin die je zou verwachten, zo plots, middenin een hoofdstuk over meditatie en goeroes en spiritualiteit.

Inderdaad! Geen paniek, dit is niet de zoveelste het-loopt-in-het-honderd-update. De sneeuw op en rond ons huisje is sinds maandag aan het smelten en (ook sinds maandag) is onze aannemer opnieuw begonnen met stellingen afbreken en elders terug opbouwen. Gisteren werd er zelfs al opnieuw gemetst, met als resultaat een volledige topgevel!

Dat we enthousiast waren!

En heb je de schouw gezien? Compleet afgewerkt met blauwsteenboordjes en al?

Er valt trouwens alweer een Belangrijke Beslissing te nemen. Binnenkort wordt de schouw namelijk al opgevoegd, nu de voeger er nog vlotjes bijkan, zo zonder dak, en dus moet er een kleur voegsel worden gekozen… Wat denken jullie?