>Nu het winterweer de bouw van ons huisje volledig heeft stilgelegd, vind ik dat het tijd begint te worden dat ik jullie nog eens van een update voorzie, want dat blijkt alweer van september geleden te zijn en toen liep ik ook al een heel eind achter de feiten aan. Woepsiedaisies.

Vorige keer eindigde ik met een afbeeldingske van de opgemetste funderingen, dat zag er ongeveer zo uit:

Zo zag ons bouwsel eruit op 31 augustus 2010. Intussen zijn we natuurlijk al drie maanden verder en in drie maanden tijd is er gigantisch veel veranderd.

Er werden ‘netten’ gelegd..

.. we kregen controle..

en er werd een betonvloer gegoten..

Waar we vaneigenst onze naam in schrijven. Met ‘we’ bedoel ik deze keer mezelf. En ziet, het was al 6 september.

En dan zou je als simpele mens denken dat het metsen kan beginnen. Maar neen hoor. Eerst moeten er nog pilaarkes worden gegoten in beton en hoekskes uitgemeten en uitgepast en daarna, ja dáárna, dan kan er gemetst worden. Itonblokskes. Voor de isolatie. Die dan weer afgedekt worden met van die slabbekes teer. Ofzo.

En af en toe moet je dan eens gaan controleren of het allemaal gaat zoals het zou moeten gaan. Daarvoor breng je best Het Lief mee, want geef toe, zelf weet je daar toch niet te veel van.

En dan ineens, zo ongeveer halfweg september, zie je ineens een pak stenen arriveren. En hier en daar een muurtje verschijnen. En dan begin je door ‘het huis’ te wandelen. Zo van “en hier is onze living si” en “hier ga jij aan de afwas staan zie” en ook wel “oei, ik ben denk ik net door een muur gelopen” en “ooooh, een volledige deur!”. Ge kent dat wel hé, overenthousiasme en zo.

Ge zou het niet verwachten ook niet, maar op een dikke week tijd hadden we ineens muren op volledige hoogte.

En nog een weekje later worden er ineens schoren gezet en dwarsbalkjes geplaatst en werkt Het Lief zich een paar dagen de armen uit het lijf en dan ligt er ineens een verdiep !!!

Op dat verdiep werd dan weer beton gegoten (we zijn intussen al 27 september), met alweer een betonpomp vaneigenst. Ik zie ons al op en neer lopen met een emmerke op de ladder..

En daarna kunnen er weer muurtjes gemetst worden..

30 september 2010

>Als je een huis wil bouwen zijn er een paar zaken waar je echt niet onderuit kan. Noodzakelijkheden. Zoals bijvoorbeeld een bouwvergunning. En noodzakelijke mensen. Zoals bijvoorbeeld een aannemer.

Laat het nu telkens toch wel bij één van deze noodzakelijke elementen zijn dat het bij onze bouw een beetje fout loopt. Vast loopt. Vertraging oploopt. Of de kosten oplopen. Vertraging bij het bekomen van een bouwvergunning (máááánden) en vertraging door slecht weer bij de metselwerken (intussen ook al een paar weken).

Een ander noodzakelijk element in een huis, is elektriciteit. Om te beginnen met een aansluiting op het elektriciteitsnet. Bij een netbeheerder. Ik zeg een netbeheerder, maar eigenlijk is er maar één netbeheerder. Wat dus ongeveer hetzelfde wil zeggen als monopolie-netbeheerder.  You get my point.

Nu wisten wij al wel dat aansluitingen (water, gas, elektriciteit,..) behoorlijk wat centjes kosten, maar natuurlijk, hoe kan het ook anders, zijn er bij ons wat uitzonderlijke omstandigheden in acht te nemen. Zoals daar zijn: een verzadiging van het net in onze straat, dat dus moet uitgebreid worden om ons van de nodige hoeveelheid ampères te voorzien, wat vanzelfsprekend dus ook op onze kosten zal moeten gebeuren, gezien wij vragende partij zijn.

Wij kregen een offerte. Wij kregen een offerte en een toeval.

Daarna kregen wij een ingeving. En pleegden wij een telefoontje. En met ‘wij’ bedoel ik Het Lief. En daarna wachten wij een week. En daarna nog een paar dagen. En toen pleegden wij nog een telefoontje. En alweer bedoel ik met ‘wij’ Het Lief. En intussen wachten wij weer. Intussen al een paar dagen..