>Dat moeten we meer doen

>

Vrijdagavond was het toch wel een beetje stressen om op tijd thuis te geraken. Ik moest zeker om 18u in Brugge staan want mijn stagebegeleider zou langskomen om mijn contract te tekenen. Normaal zijn het de stagairs die naar het bedrijf gaan, bij mij is het dus omgekeerd. Zeer gemakkelijk en al, maar je moet dan dus wel zorgen dat je thuis bent als ‘je baas’ voor de deur staat. Stressen om de trein te halen dus, want door het overvolle-tram-probleem waren we maar net op tijd in het station om de trein te halen.

Om 19u30 kwam Pieter me halen om in de stadsschouwburg een concert van Spinvis bij te wonen. Super optreden eerlijk waar, echt indrukwekkend om die bezig te zien en te horen. Ik denk dat Pieter wel vooral onder de indruk was van Saartje.. ;o) 
De zaal was iets te klein om luidkeels mee te zingen (dus we hebben het bij wat ingehouden hoofdknikken en ritmisch met de voet bewegen gehouden) en we zaten ook iets te dicht bij het podium om het fototoestel te laten flitsen. 

De conversatie achteraf op de gang op weg naar de vestiaire ging ongeveer als volgt:
Ïk: Ik heb dorst.
Pieter: Jaja, ‘k heb het begrepen. We gaan straks nog één gaan drinken.

En toen zijn we naar de Republiek getrokken en we hebben daar vreemde mensen gezien. Allé, tis te zeggen, er zat zo één meisje waarvan haar broek zo half afgezakt was en waarvan je heel haar bilspleet kon zien. Vreed genant, maar iedereen zat er constant naar te staren.. Ze zat dan nog op dat verhoogje ook. Niet te doen.

Bij het naar buiten gaan heb ik ook nog eens 50 euro gevonden onder de tafel. Money money money! Altijd welkom, maar intussen heb ik het alweer allemaal verdaan ook..

Gisteren is Tineke namelijk naar Brugge gekomen. Hiep hiep hoera! ’t Was alweer veel te lang geleden dat we elkaar nog gezien hadden en we hadden dus veel te vertellen. Zij is dus met haar autootje helemaal naar Brugge gesjeesd en we zijn gaan shoppen. Buit: een jas voor mij, een boekje voor mama en twee truien voor Tien. Als afsluiter zijn we nog een warme chocomelk gaan drinken in de chocoladebar. Ééntje met kaneel voor mij. Mmmm.

’s Avonds zijn we dan nog samen met Bert naar ’t schuttershof een pintje gaan drinken en uiteindelijk heb ik ze zelfs nog meegesleurd naar de bar ook. Dan breng je zo eens onbekend volk mee, dan blijkt Bert de helft al te kennen.. tssss! En hoewel Tineke nog had afgesproken in Gent (“tzal pas tegen middernacht zijn waarschijnlijk”), hebben we het nog tot 3uur getrokken. ’t Is toch plezant hé in de KSA-bar.. ;-)

Dat moeten we meer doen

Vrijdagavond was het toch wel een beetje stressen om op tijd thuis te geraken. Ik moest zeker om 18u in Brugge staan want mijn stagebegeleider zou langskomen om mijn contract te tekenen. Normaal zijn het de stagairs die naar het bedrijf gaan, bij mij is het dus omgekeerd. Zeer gemakkelijk en al, maar je moet dan dus wel zorgen dat je thuis bent als ‘je baas’ voor de deur staat. Stressen om de trein te halen dus, want door het overvolle-tram-probleem waren we maar net op tijd in het station om de trein te halen.

Om 19u30 kwam Pieter me halen om in de stadsschouwburg een concert van Spinvis bij te wonen. Super optreden eerlijk waar, echt indrukwekkend om die bezig te zien en te horen. Ik denk dat Pieter wel vooral onder de indruk was van Saartje.. ;o) 
De zaal was iets te klein om luidkeels mee te zingen (dus we hebben het bij wat ingehouden hoofdknikken en ritmisch met de voet bewegen gehouden) en we zaten ook iets te dicht bij het podium om het fototoestel te laten flitsen. 

De conversatie achteraf op de gang op weg naar de vestiaire ging ongeveer als volgt:
Ïk: Ik heb dorst.
Pieter: Jaja, ‘k heb het begrepen. We gaan straks nog één gaan drinken.

En toen zijn we naar de Republiek getrokken en we hebben daar vreemde mensen gezien. Allé, tis te zeggen, er zat zo één meisje waarvan haar broek zo half afgezakt was en waarvan je heel haar bilspleet kon zien. Vreed genant, maar iedereen zat er constant naar te staren.. Ze zat dan nog op dat verhoogje ook. Niet te doen.

Bij het naar buiten gaan heb ik ook nog eens 50 euro gevonden onder de tafel. Money money money! Altijd welkom, maar intussen heb ik het alweer allemaal verdaan ook..

Gisteren is Tineke namelijk naar Brugge gekomen. Hiep hiep hoera! ’t Was alweer veel te lang geleden dat we elkaar nog gezien hadden en we hadden dus veel te vertellen. Zij is dus met haar autootje helemaal naar Brugge gesjeesd en we zijn gaan shoppen. Buit: een jas voor mij, een boekje voor mama en twee truien voor Tien. Als afsluiter zijn we nog een warme chocomelk gaan drinken in de chocoladebar. Ééntje met kaneel voor mij. Mmmm.

’s Avonds zijn we dan nog samen met Bert naar ’t schuttershof een pintje gaan drinken en uiteindelijk heb ik ze zelfs nog meegesleurd naar de bar ook. Dan breng je zo eens onbekend volk mee, dan blijkt Bert de helft al te kennen.. tssss! En hoewel Tineke nog had afgesproken in Gent (“tzal pas tegen middernacht zijn waarschijnlijk”), hebben we het nog tot 3uur getrokken. ’t Is toch plezant hé in de KSA-bar.. ;-)

>Omdat het anders te gemakkelijk zou gaan

>

Het is intussen gelukkig een heel eind geleden, maar vannacht was het terug zo ver.. ik heb weer eens geen oog dicht gedaan.

Nu lig ik wel vaker een paar uur wakker, ik ben nogal een slechte slaper, maar echt helemaal niet slapen is zelfs voor mij uitzonderlijk. Mijn trein gemist? Te zenuwachtig? Te veel cola gedronken voordat ik in m’n bedje kroop? Who knows.

Feit is dat ik zelfs geen halve minuut heb geslapen en dat ik een drukbezette lesdag voor de boeg heb. Hopelijk houden een lange warme douche (hoeveel water zit er eigenlijk in zo’n boiler?), een paar tassen koffie en een uitgebreid ontbijt me op de been.
En ja, een chocoladekoek en geroosterde boterhammekes met kaas noem ik een uitgebreid ontbijt ja.

De mevrouw van de bakker keek trouwens maar raar toen ik daar om half acht binnenwandelde. Ik was waarschijnlijk haar eerste klant , ze had zelfs nog niet eens alles uitgestald. En als er iemand eventueel benieuwd is naar hoe verveldend het precies is om een bende zattekloten tegen te komen als je met een brood en een chocoladekoek in je armen naar je kot loopt: vreeeeeeeeed ambetant. Er zat trouwens nog zeker tien man in den Defoo (van een mottige site gesproken). Allemaal hun verdriet aan het verdrinken omdat de Belgen verloren hebben ..

Het enige voordeel (?) aan niet slapen is dat je veel tijd hebt om te denken, maar als je je vooral ligt zorgen te maken over het feit dat je de dag erop geen mens zult zijn, is dat redelijk nutteloos. Om mezelf af te leiden heb ik rond half drie een beetje frans zitten lezen, toen ik om vier uur nog wakker was, ben ik begonnen aan RZL en daarnet heb ik nog engels voorbereid. 
Om half zes ben ik opgestaan, om zes uur hoorde ik mijn buur en zijn vriendinneke thuiskomen. Ik weet niet hoe zat ze precies waren, maar ze deden er toch behoorlijk lang over om de deur van hun kot open te krijgen. 

Voor het eerst sinds maanden was ik ook nog eens vroeg genoeg wakker om Peter Van De Veire bezig te horen in zijn grote ochtendshow. Het is vandaag blijkbaar Internationale Dag van de Verdraagzaamheid en vandaag begint ook de Week van de Smaak. Ik vind dat maar een beetje vreemd eigenlijk dat zo’n week op een donderdag begint.

En om zeven uur hé, om zeven uur is het nog altijd donker! 

Vanavond zal ik wel weer in slaap vallen nog voor mijn hoofd m’n kussen raakt, maar ik zal toch stappen moeten ondernemen om nachten als deze te vermijden. Een paar weken terug was ik nog goed bezig met mijn vroeg-opsta-programma (elke dag om 7u30 jawel), maar sinds de herfstvakantie is m’n ritme gebroken en raak ik niet meer op gang.

Genoeg gezaagd, geklaagd, gereuteld, geroddeld en nagedacht.. pakt uw boekentaske, ’t is tijd voor school!