Hasta luego

Vorige week werd Jonas begraven. Acky. Medestudent aan ’t unief, kennis, vriend! Gestorven na een ongeluk waarbij hij uit zijn raam is gevallen.
Ik hoorde pas de dag voor zijn begrafenis wat er was gebeurd, net op tijd om er toch bij te kunnen zijn. En ik ben blij dat ik geweest ben, zo heb ik toch een klein beetje afscheid kunnen nemen.

Ik was eigenlijk niet van plan om er een stukje over te schrijven, maar hij – en dan vooral het feit dat hij er niet meer is – blijft door m’n hoofd spoken. Het lijkt dan ook zo onwerkelijk.
Het laatste wat we samen deden (met Tineke en Koen) was jeneverkes drinken op de kerstmarkt van Gent. Een zalige avond. Een onvergeetelijke avond. En dat we dat zeker nog eens zouden doen!

Niet dus.
Jonas is er dan misschien wel niet meer, de herinnering aan de glitterwant, Willy’s en Marjetten en het Eiland, verjaardagsfeestjes en opstandige tramsporen houden hem levend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s