>Dat heet dan gelukkig zijn

>Het leven raast voorbij als een sneltrein, geen tijd voor tussenstops/rustpauzes. Geen tijd om even halt te houden en alles te overschouwen. Geen tijd om te denken en zorgen te maken.

En zo hebben we het graag.

De stage is nog steeds fantastisch, dat weten we intussen al, dus daar ga ik niet te veel woorden aan vuil maken (hoewel ik een belastingcontrole heb mogen meemaken én achteraf de commentaar: “ik ben vreed content van je!” heb mogen ontvangen!). Volgende week komt m’n stagelector ook op bezoek, dus de verslagen beginnen ook af te raken. De weekverslagen that is, want het ‘grote’ verslag staat nog niet echt op punt.

Het eindwerk is hel. Gisteren belde onze hollander af voor de afspraak van vandaag, dus daar staan we nog een beetje even ver als vorige week. Nergens dus. Maar het komt in orde, we vertrouwen erop.

Other things that happened: feestjes, gezelligheid en amusement. 70 80 90-fuif, avondjes onnozel doen in de ksabar, hilarische Gtalk-gesprekken (jawel, msn heb ik afgezworen), vuurwerk op de opening van de meifoor, suikerspin, Duvels (blonde!) op een terrasje, geslaagde missies in de Vuurmolen en alle mooie dingen die daaruit voortvloeien, communiefeest van m’n nichtje, voetbaltornooien in de zon (en halfblote mannenlijven) samengegaan met cathing up met vriendinnetjes, ..

That’s life. Het leven zoals het is. En het leven zoals het zou moeten zijn.

Advertenties

Dat heet dan gelukkig zijn

Het leven raast voorbij als een sneltrein, geen tijd voor tussenstops/rustpauzes. Geen tijd om even halt te houden en alles te overschouwen. Geen tijd om te denken en zorgen te maken.

En zo hebben we het graag.

De stage is nog steeds fantastisch, dat weten we intussen al, dus daar ga ik niet te veel woorden aan vuil maken (hoewel ik een belastingcontrole heb mogen meemaken én achteraf de commentaar: “ik ben vreed content van je!” heb mogen ontvangen!). Volgende week komt m’n stagelector ook op bezoek, dus de verslagen beginnen ook af te raken. De weekverslagen that is, want het ‘grote’ verslag staat nog niet echt op punt.

Het eindwerk is hel. Gisteren belde onze hollander af voor de afspraak van vandaag, dus daar staan we nog een beetje even ver als vorige week. Nergens dus. Maar het komt in orde, we vertrouwen erop.

Other things that happened: feestjes, gezelligheid en amusement. 70 80 90-fuif, avondjes onnozel doen in de ksabar, hilarische Gtalk-gesprekken (jawel, msn heb ik afgezworen), vuurwerk op de opening van de meifoor, suikerspin, Duvels (blonde!) op een terrasje, geslaagde missies in de Vuurmolen en alle mooie dingen die daaruit voortvloeien, communiefeest van m’n nichtje, voetbaltornooien in de zon (en halfblote mannenlijven) samengegaan met cathing up met vriendinnetjes, ..

That’s life. Het leven zoals het is. En het leven zoals het zou moeten zijn.

>Met mijn gat in de boter!

>Ik had steeds gedacht dat mijn stage een makkelijk klusje zou worden.. Eindelijk weg van de schoolbanken, geen saaie luistersessies meer, geen werkjes maken als ik ’s avonds thuiskom, geen examens en dus niet meer blokken.. life would be a piece of cake.

En ik zeg u: ik heb gedeeltelijk gelijk gekregen. Het leven is schoon, ik doe mijn werk op m’n stageplaats doodgraag, ik vind het superinteressant, ik amuseer me te pletter en ik denk dat ik geen beter bedrijf had kunnen kiezen om mijn stage te doen. Langs de andere kant ben ik nog nooit zo moe geweest. Een voormiddagje brossen zit er niet meer in en de tijd dat ik op m’n werk ben, moet er effectief gewerkt worden. Niet meer zitten dagdromen dus, 8 uur volle concentratie. En daar wordt een mens moe van ja.
Tegelijk doet de regelmaat me deugd. Elke morgen de wekker om half 8, eten om half één, thuis om 18u, eten, eventjes computeren, eventjes tv kijken, eventjes naar Mol, eventjes naar ’t toneel, eventjes iets gaan drinken,.. en dan slapen. Geen zorgen over testen die eraan komen of presentaties die moeten gegeven worden,..

Moet het nog gezegd dat ik stage/werken fantastisch vind?

Het feit dat ik de meest fantastische stageplaats en stagebegeleider heb, doen daar natuurlijk ook veel aan. Waarom het er zo fantastisch is? Zoals ik al zei: ik krijg interessant werk, ik krijg al meteen verantwoordelijkheid en het vertrouwen om bvb alleen bij een klant een controle voor te bereiden, én (!) ik word er doodverwend. Met pasen kregen we al een fantastische paashaas, vandaag kregen we voor secretaressedag een boeket bloemen en een éclair.


Ik denk dat ik in juni misschien wel eens op mijn knietjes zou kunnen vallen voor een job..

Met mijn gat in de boter!

Ik had steeds gedacht dat mijn stage een makkelijk klusje zou worden.. Eindelijk weg van de schoolbanken, geen saaie luistersessies meer, geen werkjes maken als ik ’s avonds thuiskom, geen examens en dus niet meer blokken.. life would be a piece of cake.

En ik zeg u: ik heb gedeeltelijk gelijk gekregen. Het leven is schoon, ik doe mijn werk op m’n stageplaats doodgraag, ik vind het superinteressant, ik amuseer me te pletter en ik denk dat ik geen beter bedrijf had kunnen kiezen om mijn stage te doen. Langs de andere kant ben ik nog nooit zo moe geweest. Een voormiddagje brossen zit er niet meer in en de tijd dat ik op m’n werk ben, moet er effectief gewerkt worden. Niet meer zitten dagdromen dus, 8 uur volle concentratie. En daar wordt een mens moe van ja.
Tegelijk doet de regelmaat me deugd. Elke morgen de wekker om half 8, eten om half één, thuis om 18u, eten, eventjes computeren, eventjes tv kijken, eventjes naar Mol, eventjes naar ’t toneel, eventjes iets gaan drinken,.. en dan slapen. Geen zorgen over testen die eraan komen of presentaties die moeten gegeven worden,..

Moet het nog gezegd dat ik stage/werken fantastisch vind?

Het feit dat ik de meest fantastische stageplaats en stagebegeleider heb, doen daar natuurlijk ook veel aan. Waarom het er zo fantastisch is? Zoals ik al zei: ik krijg interessant werk, ik krijg al meteen verantwoordelijkheid en het vertrouwen om bvb alleen bij een klant een controle voor te bereiden, én (!) ik word er doodverwend. Met pasen kregen we al een fantastische paashaas, vandaag kregen we voor secretaressedag een boeket bloemen en een éclair.


Ik denk dat ik in juni misschien wel eens op mijn knietjes zou kunnen vallen voor een job..

>Niet moeilijk dat ik verdikt ben..

>Een week of twee terug kreeg in een mailtje in de inbox van een vriendelijke mevrouw die bij Croky werkt. Croky, u weet wel, van de chips.

Croky heeft een nieuw soort chipsjes gemaakt. Maïschips. Doritos-achtige chips dus. Maar dan van Croky. En het zijn ook geen driehoekjes, maar wel rolletjes. De naam: Crokidos.

Die mevrouw van Croky vroeg zich in haar mailtje af of ik, als blogster, niet eens zou willen zo’n doos Crokidos thuisgeleverd krijgen om in avant-première (want die chipsjes zijn nog niet op de markt gebracht) te proeven en daarna ook te bespreken op mijn blogje. Om ze te maken of te kraken als het ware. Dat mocht zelfs in filmpjesvorm.
Vanzeneigenst heb ik gezegd: laat ma komen! En drie dagen later stond hier thuis een doos op mij te wachten met drie soorten chips (Sweet Tomatoe, Krispy Cheese & Hot&Spicy), van elke soort vier zakjes.
Intussen heb ik van elkse soort al wel wat veel gegeten en geproefd en gekeurd en ik moet zeggen: de sweet tomatoes zijn de lekkerste! De Krispy Cheese is ook goedgekeurd en de Hot&Spicy waren eigenlijk ook wel best lekker, maar hadden wel het vervelende neveneffect dat je mond al na 3 rolletjes in lichterlaaie staat. Ze zijn met andere woorden iets té hot en iets té spicy.
‘k Zou zeggen: rep je naar de winkel, maar dat heeft niet zo veel zin, want ze liggen er nog niet. Haa-haa!