>coziness

>Het voorbije weekend.

Memorabel? Misschien iets te sterk uitgedrukt. Indrukwekkend? Misschien een enkel moment. Vermoeiend? Ik dacht dat het nogal meeviel, maar ik kreeg maandagmiddag toch een serieuze tik van de man met de hamer.

Het is moeilijk de juiste woorden te vinden, maar eigenlijk was het gewoon een super gezellig, warm weekend. En dat terwijl het buiten berekoud was. Wat is er gebeurd? Niets speciaals. En toch. Veel vrienden en vriendinnetjes gezien, familie bezoekjes gebracht, en veel dingen gedaan waarvan je achteraf steeds weer zegt: ‘dat moeten we meer doen’.

Dingen zoals gaan shoppen. Op het onverwachts. Al is het maar voor een uurtje of twee. Al is het maar voor een winkeltje of drie. Voor een kopje koffie of een chocolademelkje. Met een gezellig babbeltje erbij.

Dingen zoals verjaardagsfeestjes. Drie in één. En dus drie keer zo gezellig. En drie keer zoveel vrienden. Vrienden uit den ouden tijd. Van toen je nog jong en zot en zonder vriendje was. Vrienden uit de middelbare schooltijd. Die je in geen zes jaar meer hebt gezien en waar je niet zo heel veel mee kunt delen, maar waarvan je toch blij bent dat je ze nog eens hebt ontmoet.
Zo’n feestje waar je met jan en alleman bij te praten hebt en waar je onnozeligheden kan verkopen zonder dat er raar gekeken wordt. Maar ook waar je ineens plots verzeild kan raken in een gesprek over liefde en gelukkig zijn.

Dingen zoals een concert meepikken met je schoonzusje, die je stiekem in je hoofd eigenlijk ook wel bij je vriendinnetjes rekent. In de stadsschouwburg, de meest fantastische concertzaal in Brugge. En er intens van genieten, van dat concert. En heel erg onder de indruk zijn. Om daarna tot het besef te komen dat je daar eigenlijk wel altijd gelukkig van wordt, van concertjes, hoewel je er gemiddeld maar ééntje per jaar van meemaakt.

Dingen als wakker worden, veel te vroeg in de ochtend, maar toch niet humeurig zijn, gewoon omdat de zon schijnt. Samen ontbijten en het dan in je bol krijgen om met de fiets naar de markt te peddelen. Na veel aandringen van je lief. Niet willen toegeven dat je ondanks de koude tenen, tranende ogen en een loopneus toch wel genoten heb van het trips. Maar het wel laten zien door als een uitgelaten kind rond te huppelen.

Dat soort dingen dus. Met dat soort dingen mag mijn weekend elke week overvol zitten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s