>Toen die keer dat we naar Nederland gingen..

>Wij zouden op weekend gaan vorig weekend. Naar Nederland. Mierlo. Hij en ik, de schoonbroertjes en schoonzusjes, de schoonmama en schoonpapa. Wij zouden gaan varen. Kanovaren. Op de Dommel. Want de Lesse, die is te wild.

Wij gingen ook effectief op weekend vorig weekend. Naar Mierlo met z’n allen. We laadden twee auto’s vol met mensjes en valiesjes, tikten 1 adresje in de gps en weg waren wij.

We gingen wandelen in hele mooie kasteeltuinen, gingen steengrillen en bowlen, er werd getennist en gepingpongd en gewandeld. Langs de Dommel. Bootje varen is er niet van gekomen. Daar had een Hollander (of meerdere?) een stokje voor gestoken.

Helaas pindakaas (om in de sfeer te blijven). Op dag twee van ons uitje, troffen we de auto met ingeslagen ruit en gedemonteerde gps/radio/cd/dvd/boordcomputer. Na veel geloop en geregel en gevloek op de Nederlandse politie (bende leeggangers) en een tripje over en weer naar Carglass, bleef er nog een half dagje over. Ideaal voor een fietstochtje van een kilometer of 35 en een gegarandeerd goeie nachtrust.

Ondanks de tegenslag een enorm gezellig weekend.

bob de bouwer

Het heeft bloed, zweet en tranen gekost – of eerder kapotgebeten nagels, afgeknarste tanden en een maagzweer – maar uiteindelijk is het toch gelukt..
 
Gisteren hebben we onze bouwvergunning ontvangen!
 
Concreet betekent dat, dat iedereen die onze huisjes nog niet heeft gezien, zich mag beginnen haasten. Over een dikke maand beginnen we namelijk aan de afbraakwerken. Dat betekent ook dat we druk op zoek zijn naar aannemertjes en metsertjes en raam-en poort leveranciers, liefst met zeer aantrekkelijke offertjes – met de nadruk op -jes
En natuurlijk betekent dat ook dat al onze vrije weekendjes gereserveerd worden voor den bouw. En dat we dat niet eens erg vinden. Met "we" bedoel ik trouwens mezelf, want Jeroen krijgt al stress bij de gedachte dat ik hem ga opjagen. Opjagen.. ik.. hoe komt hij erbij.
 
Anyways! Feestje! Maar nu nog niet. Eerst nog 30 dagjes braaf afwachten.

>bob de bouwer

>

Het heeft bloed, zweet en tranen gekost – of eerder kapotgebeten nagels, afgeknarste tanden en een maagzweer – maar uiteindelijk is het toch gelukt..
 
Gisteren hebben we onze bouwvergunning ontvangen!
 
Concreet betekent dat, dat iedereen die onze huisjes nog niet heeft gezien, zich mag beginnen haasten. Over een dikke maand beginnen we namelijk aan de afbraakwerken. Dat betekent ook dat we druk op zoek zijn naar aannemertjes en metsertjes en raam-en poort leveranciers, liefst met zeer aantrekkelijke offertjes – met de nadruk op -jes
En natuurlijk betekent dat ook dat al onze vrije weekendjes gereserveerd worden voor den bouw. En dat we dat niet eens erg vinden. Met "we" bedoel ik trouwens mezelf, want Jeroen krijgt al stress bij de gedachte dat ik hem ga opjagen. Opjagen.. ik.. hoe komt hij erbij.
 
Anyways! Feestje! Maar nu nog niet. Eerst nog 30 dagjes braaf afwachten.