>Frustratie

>Als je een huis wil bouwen zijn er een paar zaken waar je echt niet onderuit kan. Noodzakelijkheden. Zoals bijvoorbeeld een bouwvergunning. En noodzakelijke mensen. Zoals bijvoorbeeld een aannemer.

Laat het nu telkens toch wel bij één van deze noodzakelijke elementen zijn dat het bij onze bouw een beetje fout loopt. Vast loopt. Vertraging oploopt. Of de kosten oplopen. Vertraging bij het bekomen van een bouwvergunning (máááánden) en vertraging door slecht weer bij de metselwerken (intussen ook al een paar weken).

Een ander noodzakelijk element in een huis, is elektriciteit. Om te beginnen met een aansluiting op het elektriciteitsnet. Bij een netbeheerder. Ik zeg een netbeheerder, maar eigenlijk is er maar één netbeheerder. Wat dus ongeveer hetzelfde wil zeggen als monopolie-netbeheerder.  You get my point.

Nu wisten wij al wel dat aansluitingen (water, gas, elektriciteit,..) behoorlijk wat centjes kosten, maar natuurlijk, hoe kan het ook anders, zijn er bij ons wat uitzonderlijke omstandigheden in acht te nemen. Zoals daar zijn: een verzadiging van het net in onze straat, dat dus moet uitgebreid worden om ons van de nodige hoeveelheid ampères te voorzien, wat vanzelfsprekend dus ook op onze kosten zal moeten gebeuren, gezien wij vragende partij zijn.

Wij kregen een offerte. Wij kregen een offerte en een toeval.

Daarna kregen wij een ingeving. En pleegden wij een telefoontje. En met ‘wij’ bedoel ik Het Lief. En daarna wachten wij een week. En daarna nog een paar dagen. En toen pleegden wij nog een telefoontje. En alweer bedoel ik met ‘wij’ Het Lief. En intussen wachten wij weer. Intussen al een paar dagen..

>stil

>Ik zou u kunnen vertellen over die keer dat de schoonpapa deze blog ontdekte. Maar meer dan mogowzeg valt daar eigenlijk niet over te zeggen.

Ik zou u kunnen vertellen over die keer dat ik met mijn eigenste handen een bloemstukje maakte en daar eigenlijk ook wel vreed trots op was. Maar meer dan deze foto tonen valt daar eigenlijk ook niet mee te doen. Behalve dan dat ik na het maken van dit roze stukje ook nog een kransje maakte. Met fresia’s. En dat fresia’s lekker ruiken. Ik wist dat dus niet. Ik ken niet zoveel van bloemen.

Ik zou u kunnen vertellen dat het mij tegen begint te steken dat het zoveel regent, de laatste weken, want dat onze aannemer dan niet verder kan metsen. Maar eigenlijk is het op dit eigenste moment gewoon droog buiten. Toch hier in Brussel.

Ik zou kunnen mijn bouw-verhaal-vervolg-story updaten. Ik zou ook nog eens dringend mijn laatst gelezen boekjes moeten reviewen. Voor ik vergeet hoe het ook alweer ging, wat m’n bedenkingen waren en wat ik er uiteindelijk van vond. Maar daar heb ik zo direct geen zin in.

Ik zou iets nieuw kunnen schrijven. Hier. Maar eigenlijk heb ik geen inspiratie.

Morgen zijn we den elfsten. November. Congé! Morgen maak ik appelcrumble. Voila, dat staat alvast zwart op wit op tinternet. Daar kan ik al niet meer onderuit. Nu alleen nog aan appeltjes raken.