>Citaat van de dag

>Uit het tot nu toe geweldige, maar tegelijkertijd uiterste-concentratie-vragende boek Eten, bidden, beminnen (Eat, love, pray) van Elizabeth Gilbert:

“Man, de muggen zijn hier zo groot dat ze een kip zouden kunnen verkrachten.”

Dit, mijn liefste treingenootjes op de trein van Brussel-Centraal  naar Oostende, dit zinnetje, is de reden waarom ik plots luidop in lachen uitbarstte.
Het is namelijk niet echt helemaal een zin die je zou verwachten, zo plots, middenin een hoofdstuk over meditatie en goeroes en spiritualiteit.

Advertenties

>De bouw: na sneeuw komt dooi.

>Na regen komt zonneschijn. Dus na sneeuw en vriestemperaturen komt logischerwijs dooi. Toch?

Inderdaad! Geen paniek, dit is niet de zoveelste het-loopt-in-het-honderd-update. De sneeuw op en rond ons huisje is sinds maandag aan het smelten en (ook sinds maandag) is onze aannemer opnieuw begonnen met stellingen afbreken en elders terug opbouwen. Gisteren werd er zelfs al opnieuw gemetst, met als resultaat een volledige topgevel!

Top!

Dat we enthousiast waren!

En heb je de schouw gezien? Compleet afgewerkt met blauwsteenboordjes en al?

Schouw! Afgewerkt. Met blauwsteenrandjes en al.

Er valt trouwens alweer een Belangrijke Beslissing te nemen. Binnenkort wordt de schouw namelijk al opgevoegd, nu de voeger er nog vlotjes bijkan, zo zonder dak, en dus moet er een kleur voegsel worden gekozen… Wat denken jullie?

Meer voegprobeersels

>Oeps. Tijd voor een update!

>Nu het winterweer de bouw van ons huisje volledig heeft stilgelegd, vind ik dat het tijd begint te worden dat ik jullie nog eens van een update voorzie, want dat blijkt alweer van september geleden te zijn en toen liep ik ook al een heel eind achter de feiten aan. Woepsiedaisies.

Vorige keer eindigde ik met een afbeeldingske van de opgemetste funderingen, dat zag er ongeveer zo uit:

Zo zag ons bouwsel eruit op 31 augustus 2010. Intussen zijn we natuurlijk al drie maanden verder en in drie maanden tijd is er gigantisch veel veranderd.

Er werden ‘netten’ gelegd..

.. we kregen controle..
jong geleerd..

en er werd een betonvloer gegoten..

Waar we vaneigenst onze naam in schrijven. Met ‘we’ bedoel ik deze keer mezelf. En ziet, het was al 6 september.

En dan zou je als simpele mens denken dat het metsen kan beginnen. Maar neen hoor. Eerst moeten er nog pilaarkes worden gegoten in beton en hoekskes uitgemeten en uitgepast en daarna, ja dáárna, dan kan er gemetst worden. Itonblokskes. Voor de isolatie. Die dan weer afgedekt worden met van die slabbekes teer. Ofzo.

En af en toe moet je dan eens gaan controleren of het allemaal gaat zoals het zou moeten gaan. Daarvoor breng je best Het Lief mee, want geef toe, zelf weet je daar toch niet te veel van.
Knapperd

En dan ineens, zo ongeveer halfweg september, zie je ineens een pak stenen arriveren. En hier en daar een muurtje verschijnen. En dan begin je door ‘het huis’ te wandelen. Zo van “en hier is onze living si” en “hier ga jij aan de afwas staan zie” en ook wel “oei, ik ben denk ik net door een muur gelopen” en “ooooh, een volledige deur!”. Ge kent dat wel hé, overenthousiasme en zo.

deurgat

Ge zou het niet verwachten ook niet, maar op een dikke week tijd hadden we ineens muren op volledige hoogte.

En nog een weekje later worden er ineens schoren gezet en dwarsbalkjes geplaatst en werkt Het Lief zich een paar dagen de armen uit het lijf en dan ligt er ineens een verdiep !!!

september 037

van de grond

Op dat verdiep werd dan weer beton gegoten (we zijn intussen al 27 september), met alweer een betonpomp vaneigenst. Ik zie ons al op en neer lopen met een emmerke op de ladder..
betonpomp

En daarna kunnen er weer muurtjes gemetst worden..
DSCN0288
30 september 2010