James

Hier zie, den James. Sinds drie weken, het nieuwe huisgenootje van mijn broertje & ouders.
Hij is intussen alweer een flink stuk gegroeid, maar gezien T. weigert om me van nieuwe foto’s te voorzien, krijgt u er ééntje van een drietal weken terug.
Is het geen schatje?

Hoe is het nog met jullie huis?

De vraag die mij het meest werd gesteld de laatste weken. Hoe is het nog met jullie huis?  Waarna ik, naargelang het moment van de vraagstelling, ofwel triestig hoofdschuddend of enthousiast glimlachend een verhaal begon af te steken over de recentste ontwikkelingen. Ik durf te stellen dat er meer dan één iemand was die het zich zwaar beklaagde dat hij (of zij, uiteraard) ervover was begonnen, want eens op gang was ik moeilijk weer stil te krijgen.
Maar dus, hoe het tegenwoordig nog met ons huis gaat..  Maat! Goed jong! ’t Is al bijna een écht huis en al! De veranderingen na de vorige update zijn enorm. Om te beginnen, hebben we tegenwoordig.. een dak!

Het begon allemaal met het timmeren van een gebinte..

Balk per balk (of spant per spant of hoe die dingen ook heten) werd omhoog getrokken, in positie gehouden en vastgenageld. En dan moesten er ook nog trekkers tussen en stempels en .. euh.. dingesen. Tot er een volledig dak was getimmerd.
En toen moesten ze daar weer een gat in zagen. Met ze bedoel ik deze keer de schoonpapa, die het zagen voor zijn rekening nam.. ;-)
Dat gat, daar komen ramen in, voor alle duidelijkheid. Geen veluxen, maar échte réchte ramen!

Aan dat gebinte werd onderaan een ‘staande band’ gehangen. Dat betekent zoveel als ‘een plank waar ze de goten aan hangen’. (Ik weet ook niet waarom die mannen in de bouw dat allemaal zo moeilijk maken.) Op de foto valt die vooral op omdat het hout rood is. Dat was enkel de eerste dagen zo, intussen is het al veel vergrijsd.

Maar bon, dat gebinte, dat is allemaal wel heel erg mooi getimmerd en zo, maar écht droog zit je daar niet onder.. En zodoende werd het hele boeltje dichtgeslaan. Meestal wordt daarvoor menuiseriet gebruikt, maar wij hebben de zaak geklaard met houtvezelisolatieplaten  waarvan ik de naam ben vergeten. Heel handig trouwens, want niet alleen zorgt dit voor extra isolatie, maar het was ook een tand-groef-systeem, waardoor het leggen net iets vlotter ging.
platen!!

Die groene latjes (sneeuwlatten) zorgen er trouwens voor dat de platen ook effectief op het dak blijven liggen.
It is I, the dakwerker!

En eens alles was toegeslaan, moesten er nog overal pannenlatten werden geslaan.. Maar dat is voor een volgende update.

Kleine Dingen

Geluk zit in de kleine dingen, zeggen ze. Zoals bijvoorbeeld:
 

Wakker worden en buiten de vogeltjes horen fluiten.

 
 
Voorlopig echter alleen in het weekend, want blijkbaar staan de vogeltjes op weekdagen nog steeds later op dan ik.
 

Fris en proper

We delen weer iets uit! Geen cd’s deze keer, maar wel.. kuisgerief! Meer bepaald de allesreiniger van Ecover.


Het is intussen alweer een eindje geleden dat ik mij inschreef op de websites van the Insiders, maar dit is de eerste campagne waarvoor ik werd geselecteerd. Als Insider (zoals ik nu dus ben), maak je eigenlijk deel uit van een mond-tot-mond reclame netwerk. Het is dus de bedoeling dat je de goodies test, liefst ook goedkeurt en er dan ongeloofelijk veel over stoeft tegen de vriendjes en vriendinnetjes en familietjes. En dus kreeg ik een fles Ecover allesreiniger toegestuurd. Ik zou dringend eens moeten kuisen..


Maar.. en hier komt het goede nieuws voor jullie, lezertjes (en laten a.u.b. niet alleen de vrouwen onder u zich aangesproken voelen), ik kreeg ook een heleboel miniflesjes om uit te delen! Voor jullie! Om te proberen! En er dan uw ongezouten mening over te geven vaneigenst.
Er hoort een ‘hoe-milieubewust-bent-u’ vragenlijstje bij en ook een flyertje, waar er naar mijn bescheiden mening best wel wat interessantigheden in staan.


Wisten jullie trouwens dat je de Ecover-flesjes kan laten bijvullen? Of dat er zelfs verzorgingsproducten van Ecover bestaan? Ik alleszins niet. Maar nu dus wel.


Wie een staaltje wil, geeft een gil in de commentaren hieronder of stuurt mij een mailtje.


>Want lijstjes zijn altijd leuk

>Ik vond m’n inspiratie voor dit lijstje bij Plutomeisje, die een lijstje maakte van alle dingen die ze tussen haar verjaardag en haar volgende verjaardag wilde verwezenlijken. Leuk! Alleen, ik verjaar pas over een maand of zeven. En ik wil nú zo’n lijstje! Ha ja, want als ik iets wil, wil ik het nú, vraag maar aan mijn lief.

Dus maakte ik nú zo’n lijstje. Laten we het maar geen ‘goeie voornemens’ noemen (januari is intussen toch ook al voorbij), maar wel mijn droomlijstje. Ik ben begonnen met de kleine droompjes, trouwens.

1. Citytrippen! Rome, Barcelona, Wenen, Lissabon,..  Omdat ik af en toe ook wel weer eens buiten wil komen. Buiten, als ‘in het buitenland’.
2. Meer creativiteit! Te beginnen met meer schrijven. Hier. Of in een boekske. Of misschien sla ik wel aan het knutselen. Of, laten we maar meteen volledig zot doen, naaien!

3. Nog meer boeken lezen! Want dat is gewoon leuk.
4. Een nieuwe taal leren. Zoals Italiaans. Of Spaans. Of een taalbad in Italië. Ofzo.
5. 30-jarig-dagboek blijven bijhouden. Ik was goed begonnen, maar ik heb alweer een gat van een week of twee.
6. Meer afspreken met ‘de maten’ en ‘de meisjes’ en mijn BFF, die ook deel uitmaakt van ‘de meisjes’ natuurlijk.
7. Meer koekskes en cakesjes en taartjes bakken!
8. Meer buikspieren kweken! Leve een sterke rug!
9. Mijn metekind verwennen. En zien opgroeien tot een superleutig kind! Had ik ze eigenlijk al laten zien hier zo? Neen zeker? Bij deze:

10. Verhuizen! En van ons huisje een thuisje maken. Liefst tegen de zomer. Maar die kans begint klein te worden. Awoert winter!
11. Mezelf verwennen. Want ik ben het waard. Ha! Met een smartphone  bijvoorbeeld, om de het materialistje in mij te laten spreken. Oftewel bij ons Lieselot, om mijn gezicht weer in de juiste plooi te trekken.
12. Gelukkig zijn.

Verder dan 12 gaan we niet. Want 13 wil ik niet in m’n lijstje hebben.