Eigenlijk ben ik daar een beetje jaloers op.

Op dagen zoals vandaag, dagen dat ik niet uit werken moet en thuis ben, maar tegelijk toch al voor dag en dauw de slapers uit mijn ogen heb verdreven, op dagen zoals deze, besef ik dubbel zo hard hoeveel tijd ik verlies met over en weer te pendelen naar Brussel.

Deze morgen liep de wekker af om half zeven, dat is een uur later dan op andere dagen. Ik startte mijn dag dus al beter uitgeslapen en met meer energie. Er was ook tijd voor ontbijt én koffie en om de krant te lezen, wat anders op de trein of helemaal niet gebeurt.

Ik ruimde de keuken aan de kant, groette de vriendjes op twitter, plooide al de was, kreeg een aanval van nomophobia, speelde een spelletje op facebook, bracht de werkman hier in huis (de reden van mijn thuis-zijn) zijn koffie, luisterde naar de werkman zijn uitleg over het reeds verrichtte werk en toen.. toen was het 9 uur. Negen uur. Negen, het uur waarop het zo ongeveer licht is buiten. Negen uur en ik heb precies al een halve dag achter de rug, terwijl mijn dag anders nog maar amper is begonnen.

Wat mij nog het meest verbaasde? Dat het ‘spitsuur’ hier in onze straat pas rond kwart voor negen begint. Dat de meeste mensen dus blijkbaar pas rond kwart voor negen vertrekken naar het werk. Ik begrijp dat niet zo goed. Persoonlijk ken ik niemand die zo laat pas naar het werk moet vertrekken. Wat ik me dus eigenlijk afvraag.. Wie zijn ze? Die laatvertrekkers. Wat doen ze? Werken ze? Gaan ze op uitstap? Hoe laat komen ze dan terug? Zijn het dezelfde mensen die om 16u al terug huiswaarts keren? Of zijn zij het, die tot laat op de avond op kantoor blijven hangen?

7 gedachtes over “Eigenlijk ben ik daar een beetje jaloers op.

  1. Ook in onze straat de spits rond 8u30. Ikzelf behoor op werkdagen, niet op mijn vrije donderdag, ook tot de late vertrekkers, nadat de kinderen op school gedropt zijn, maar ik heb op maandag en woensdag tot 21u30 lesgegeven, dus niet jaloers zijn, geloof me ;)En ook niet jaloers zijn op diegene die altijd later vertrekken en toch altijd vroeger thuis zijn (omdat ze misschien nooit vertrokken zijn), ofwel is het hun keuze niet en maakt het dus niet gelukkig, ofwel is het hun keuze en weet je de keerzijde van hun keuze nog niet, dus niet jaloers zijn, nooit jaloers zijn, wees blij met wat je hebt :)

  2. Een kwart van mijn dag gaat op aan pendelen tussen Antwerpen en Etterbeek (reistijd+vertragingen). Ik probeer daar niet vaak aan te denken.Als ik te laat op mijn werk ben dan werk ik 's avonds langer. Misschien hebben jouw buren ook zo'n glijdende uren?

  3. Het is zo'n beetje zoals Stijn zegt. Ik ben elke dag 13u van huis weg, waarvan ik er iets meer dan 8u werk. Ik vind dat frustrerend.@Ivan: Je hebt wel een punt, jaloers zijn is niet nodig, ik ken inderdaad de keerzijde van de verschillende keuzes niet, maar ik heb soms écht het gevoel dat ik de verkeerde keuze heb gemaakt.

  4. Mijn eerste werkjaar werkte ik op 5km van huis. Ik vertrok om 8u en was om 8.30u aan de slag. Als de school uit was om 16u, was ik om 16.30u thuis.Dicht bij huis werken is goud waard.

  5. Mijn woorden niet verdraaien hé @tomdgr. Mijn treinvriendjes houden mij niet weg van koffie en krant, ik ben héél blij dat ik jullie als treinvriendjes heb.Gewoon het feit dat er gisteren wel die tijd was om rustig te ontbijten, vond ik een ongeloofelijke luxe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s