’t Kan niet altijd rozengeur en maneschijn zijn.

Ze waren de voorbije twee weken ver te zoeken, de kleine gelukjes. Het leek wel of er geen einde kwam aan de reeks tegenslagen, slechte nieuwtjes en pechdagen. Zo bleek vorige weekend dat onze nieuwe haag gebosmaaid werd door één van de buren (zo’n 70m dubbele haag, urenlang aan geplant), krijgen we dit weekend toch geen oprit, bleven de blauwtjes maar verliezen en bovendien bleek ik koppijn te krijgen van slagschaduw (tot zover mijn liefde voor zonnige winterdagen, leve bewolking!).

Maar bon. Waar werd ik dan wel blij van deze (en vorige) week?

Van vriendjes en vriendinnetjes in huis en pizzamakerij. Van nog een dinnerdate met leuke mensjes in het vooruitzicht. Van uitkijken naar een dagje Mieltje-sitten. Van m’n nieuwe haarkleur (mijn nieuwe roepnaam varieert van Rooie Furie tot Rooie Zita). Van frietjes van de frituur. Van mezelf inschrijven voor de reünie van de middelbare school én van het benieuwd zijn naar m’n oud-klasgenootjes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s