Snel snel

Uitslapen. De afwas van gisteren wegwerken, een rondje rommel wegmoffelen. Patatjes schillen, of nee, beter snel pasta koken. Eten. Afwassen. De auto in, boodschappen doen. Diepvriesgerief. Vlug terug naar huis. Alles in de vriezer proppen. Net gepast.
De auto in, shoppen. Snel parking zoeken. Nog parking zoeken. Rondje rijden. Parkeren. Snel daar de winkel, want het regent en mijn haar gaat misschien al niet meer af, maar stel je voor dat het nat wordt zeg.
Winkelen. Het Lief laten passen. Commentaar geven. Betalen. Snel naar de volgende winkel. Het Lief laten passen. Commentaar geven. Nog een beetje commentaar geven. Betalen. Op naar de volgende winkel. 
Kijk, bloemetjes. Kleurrijke bloemetjes, mooie bloemetjes, bloemetjes die lekker ruiken. Bloemenwinkel binnen stappen. Rondkijken. Kiezen. Beetje babbelen, beetje lachen, betalen.
Wandelen. Leuke winkel binnenstappen. Oei, veel volk. Niets van aantrekken. Beetje rondkuieren. Lief horen zuchten. Negeren. Beetje snuisteren. Beetje passen, beetje babbelen, beetje twijfelen. Nog passen. Niet meer twijfelen. Babbelen, lachen, betalen.
Rondkuieren. Naar huis gaan. Kopje koffie drinken.
Weekend, dat is altijd een beetje aanpassen.
Advertenties

Woord van de dag: spierpijn.

Als je je weekend zo vol steekt als ik het mijne, dan neem je de maandag best een extra dagje verlof om uit te puffen. Omdat ik altijd luister naar wijze raad en zéker als die raad van mezelf komt, nam ik dus gisteren een luilekkerdagje. Hoofdactiviteit: olympische spelen kijken.

Actief zijn, het is vermoeiend.

Zaterdag fietste ik 72 (!) km, aan een matig tempo gelukkig, en met af en toe een eet- of drinkstop. De sportievelingen waren thuis gebleven, zodat de dutskes onder ons ook zouden meekunnen. Ik heb het over mezelf, jawel.

De nichtjes waren er ook bij.
IMAG0840

Oma hield alles nauwgezet in het oog.
IMAG0835

We begonnen enthousiast..

.. hadden halverwege een dipje..

.. maar werden beloond met spaghetti!

En de zondag was het alweer feest! Een verjaardagsfeest zelfs! Voor mij! Dat was nog ’t beste van al!

>Die keer dat het weekend vier dagen duurde en nóg te kort was

>We hadden ochtendlijke meetings met een elektricien, haalden een kostuum op van de droogkuis en gingen naar de bibliotheek. We wipten binnen in de Colruyt (waar er deze keer trouwens amper proevertjes te vinden waren) en gingen verjaardagscadeau-shoppen. Op ‘de werf’ stelden we vast dat onze aannemer na het slechte weer op donderdag en vrijdag, op zaterdagvoormiddag de eerste stenen had gemetst. We gingen op haardvuur en houtkachel prospectie en er kon zelfs een uitje naar de cinema vanaf.

We vierden een trouwverjaardag, op koninklijke wijze in een kasteel, compleet met traditionele Indische klederdracht en live accordeon- en pianoconcert.

We gingen met grote zwier naar Knokke om een achtienjarige te vieren en waren onder de indruk van grote witte limousines, witte loungebars, DJ’s met een ego, witte Mini Cooper cabrio’s als verjaardagsgeschenk en tientallen tieners die cava dronken alsof het chocomelk was. We dansten en lachten in fantastisch sympathiek gezelschap tot in de vroege uurtjes en sliepen daarna een gat in de dag.

We droomden van de ideale keuken en lieten die daarna uittekenen door de keukenwinkelmeneer. We zagen onze aannemer & zoon aan het werk en zagen dat werk tot onze tevredenheid bijzonder goed vooruit gaan. Er werd een vijvenvijftig jarige gevierd, deze keer zonder bubbels, wegens nog-niet-gerecupereerde-maag. En er werd pita gehaald. Met looksaus.

We gingen fietsen met de schoonmama en schoonpapa en de weergoden waren ons gunstig gezind. Het zonnetje scheen op ons bolletje en de donkere wolken bleven ons de hele dag een paar kilometer voor. Het wegdek lag er soms nat bij maar wijzelf bleven droog en na 80 km en een gezellig etentje werd er dan ook geslapen als een roosje.

>comedy

>Weekends zijn bijzondere dagen. Je kijkt er een hele week verlangend naar uit en op vrijdagavond kom je met een gelukzalige glimlach op je gezicht thuis.

Het is weekend.

En om die weekends zo lang mogelijk te laten duren, stamp je ze vol met gezellige uitjes, nuttige afspraken en feestjes. Zo werd er zaterdag volop gegeten en gedronken en ge-barbecue-ed met de hele familie om mijn allerliefste oma te vieren en om een nieuw huisje in te wijden.
Diezelfde avond trokken mijn liefje en ik ook naar JOEkes Live XL met een hoop vriendjes. Ik kan u verzekeren, het was de moeite. Toppers van de avond: Henk, Gili en Xander.

Alleen jammer dat mijn ribben het zwaar te verduren kregen door al dat lachen.

>Toen die keer dat we naar Nederland gingen..

>Wij zouden op weekend gaan vorig weekend. Naar Nederland. Mierlo. Hij en ik, de schoonbroertjes en schoonzusjes, de schoonmama en schoonpapa. Wij zouden gaan varen. Kanovaren. Op de Dommel. Want de Lesse, die is te wild.

Wij gingen ook effectief op weekend vorig weekend. Naar Mierlo met z’n allen. We laadden twee auto’s vol met mensjes en valiesjes, tikten 1 adresje in de gps en weg waren wij.

We gingen wandelen in hele mooie kasteeltuinen, gingen steengrillen en bowlen, er werd getennist en gepingpongd en gewandeld. Langs de Dommel. Bootje varen is er niet van gekomen. Daar had een Hollander (of meerdere?) een stokje voor gestoken.

Helaas pindakaas (om in de sfeer te blijven). Op dag twee van ons uitje, troffen we de auto met ingeslagen ruit en gedemonteerde gps/radio/cd/dvd/boordcomputer. Na veel geloop en geregel en gevloek op de Nederlandse politie (bende leeggangers) en een tripje over en weer naar Carglass, bleef er nog een half dagje over. Ideaal voor een fietstochtje van een kilometer of 35 en een gegarandeerd goeie nachtrust.

Ondanks de tegenslag een enorm gezellig weekend.

>coziness

>Het voorbije weekend.

Memorabel? Misschien iets te sterk uitgedrukt. Indrukwekkend? Misschien een enkel moment. Vermoeiend? Ik dacht dat het nogal meeviel, maar ik kreeg maandagmiddag toch een serieuze tik van de man met de hamer.

Het is moeilijk de juiste woorden te vinden, maar eigenlijk was het gewoon een super gezellig, warm weekend. En dat terwijl het buiten berekoud was. Wat is er gebeurd? Niets speciaals. En toch. Veel vrienden en vriendinnetjes gezien, familie bezoekjes gebracht, en veel dingen gedaan waarvan je achteraf steeds weer zegt: ‘dat moeten we meer doen’.

Dingen zoals gaan shoppen. Op het onverwachts. Al is het maar voor een uurtje of twee. Al is het maar voor een winkeltje of drie. Voor een kopje koffie of een chocolademelkje. Met een gezellig babbeltje erbij.

Dingen zoals verjaardagsfeestjes. Drie in één. En dus drie keer zo gezellig. En drie keer zoveel vrienden. Vrienden uit den ouden tijd. Van toen je nog jong en zot en zonder vriendje was. Vrienden uit de middelbare schooltijd. Die je in geen zes jaar meer hebt gezien en waar je niet zo heel veel mee kunt delen, maar waarvan je toch blij bent dat je ze nog eens hebt ontmoet.
Zo’n feestje waar je met jan en alleman bij te praten hebt en waar je onnozeligheden kan verkopen zonder dat er raar gekeken wordt. Maar ook waar je ineens plots verzeild kan raken in een gesprek over liefde en gelukkig zijn.

Dingen zoals een concert meepikken met je schoonzusje, die je stiekem in je hoofd eigenlijk ook wel bij je vriendinnetjes rekent. In de stadsschouwburg, de meest fantastische concertzaal in Brugge. En er intens van genieten, van dat concert. En heel erg onder de indruk zijn. Om daarna tot het besef te komen dat je daar eigenlijk wel altijd gelukkig van wordt, van concertjes, hoewel je er gemiddeld maar ééntje per jaar van meemaakt.

Dingen als wakker worden, veel te vroeg in de ochtend, maar toch niet humeurig zijn, gewoon omdat de zon schijnt. Samen ontbijten en het dan in je bol krijgen om met de fiets naar de markt te peddelen. Na veel aandringen van je lief. Niet willen toegeven dat je ondanks de koude tenen, tranende ogen en een loopneus toch wel genoten heb van het trips. Maar het wel laten zien door als een uitgelaten kind rond te huppelen.

Dat soort dingen dus. Met dat soort dingen mag mijn weekend elke week overvol zitten.

zeil je voor het eerst..

.. dan zou je normaal gezien een flater moeten slaan. Naar ’t schijnt. Ik heb daar persoonlijk niet echt veel van gemerkt dit weekend.

Jawel, u leest het goed. Dit weekend ben ik gaan zeilen. Op een zeilboot. Nen groten. Met de familie van Jeroen zijn mama.

Vrijdagavond ben ik thuisgekomen van het werk, heb ik in de rapte een pizza Hawaii binnengespeeld en m’n rugzak (half)volgestoken en ben ik vertrokken. Jeroen was chauffeur van dienst en samen met Michiel en Manon zijn we naar ginder getuft gevlogen. Bartel en Miet reden mee met de ouders.

Manon had een megafantastisch hotel voor ons geboekt in Purmerend, waar we de eerste avond vandeneerste keer in een supergoed bed zijn gekropen. ‘We’ als in ‘ik en Jeroen’ want de rest van de familie is er eerst nog ééntje gaan drinken in de bar.

Zaterdag moesten we al vroeg uit ons bedje, want om 9u zouden we vertrekken richting Hoorn, waar schip lag. Afspraak om 8u30 aan het ontbijt dus. Frisgewassen en al. U mag zelf raden of dat is gelukt. Het zeilen zelf (op het IJselmeer en het Markermeer) was superfantastisch (alhoewel sommige mensen wel heel erg nat werden en heel erg koud kregen), het tussenstopje in Volendam (met softijs, bierkaart-incident) was ook wel gezellig (hoewel Volendam op zich maar een onnozel stadje is precies) en de familie viel ook goed mee.
Rond 22u lieten we de boot & Hoorn terug achter ons. In het hotel hebben we nog een slaapmutsje gedronken op het terras van de bar, fotootjes bekeken, nabesprekende vergadering gehouden en een kaartje geschreven.

Oorspronkelijk was het de bedoeling om zondagmorgen/middag nog iets te doen ginder in de buurt, maar felle regenbuien zorgden voor een verandering in de plannen. Home sweet home dachten we in ons hoofd en dus reden we naar huis. Onderweg stopten we nog bij de McDonalds langs de autosnelweg en snoepen in de auto en lomp zijn bleken alweer een slechte combinatie toen er ’s avonds een paars blubberding aan m’n broek bleek te kleven.

In Moerbrugge-city was er een stralende zon. Ideaal voor koffie met wafeltjes op het terras en petanque in het gras. Om het weekend in stijl af te sluiten zijn we ’s avonds ook nog uit eten gegaan.

Weekends zijn de max!