Awards!

Er worden weer awards uitgereikt in blogland.

Vorig jaar werden de Blog Awards voor het eerst georganiseerd door Knack en Le Vif Weekend, samen met Enchanté, en dankzij het grote succes (2500 inzendingen!?) komt er dit jaar een tweede editie.

Als het over blogs gaat, ben ik er gewoonlijk als de kippen bij. Het schrijven hier is dan misschien wat stilgevallen, het blogjes lezen gaat nog onverminderd voort. Er gaat geen dag voorbij zonder een goeie lading bloglectuur. Mijn favorieten zijn intussen genomineerd. Het is nu aan jullie om hetzelfde te doen via http://www.blogawards.be.

De nominatieronde loopt nog tot 17 april, daarna buigt een professionele jury zich over alle inzendingen en uiteindlijk volgt een stemronde, van 29 april tot 10 mei.

Awards en blogjes, altijd leuk. Bovendien is zo’n lijst genomineerden altijd interessant om nieuwe ontdekkingen te doen.

Advertenties

Snel snel

Uitslapen. De afwas van gisteren wegwerken, een rondje rommel wegmoffelen. Patatjes schillen, of nee, beter snel pasta koken. Eten. Afwassen. De auto in, boodschappen doen. Diepvriesgerief. Vlug terug naar huis. Alles in de vriezer proppen. Net gepast.
De auto in, shoppen. Snel parking zoeken. Nog parking zoeken. Rondje rijden. Parkeren. Snel daar de winkel, want het regent en mijn haar gaat misschien al niet meer af, maar stel je voor dat het nat wordt zeg.
Winkelen. Het Lief laten passen. Commentaar geven. Betalen. Snel naar de volgende winkel. Het Lief laten passen. Commentaar geven. Nog een beetje commentaar geven. Betalen. Op naar de volgende winkel. 
Kijk, bloemetjes. Kleurrijke bloemetjes, mooie bloemetjes, bloemetjes die lekker ruiken. Bloemenwinkel binnen stappen. Rondkijken. Kiezen. Beetje babbelen, beetje lachen, betalen.
Wandelen. Leuke winkel binnenstappen. Oei, veel volk. Niets van aantrekken. Beetje rondkuieren. Lief horen zuchten. Negeren. Beetje snuisteren. Beetje passen, beetje babbelen, beetje twijfelen. Nog passen. Niet meer twijfelen. Babbelen, lachen, betalen.
Rondkuieren. Naar huis gaan. Kopje koffie drinken.
Weekend, dat is altijd een beetje aanpassen.

Klaar voor de lente?

Gisteren konden voor het eerste sinds mensenheugenis (of zo lang leek het toch) nog eens genieten van het zonnetje én – belangrijker –  van aangename lente-temperaturen. Ik haalde alvast mijn zonnebril boven, gooide de winterjas uit het zicht en nam zoveel mogelijk zonne-vitaminetjes op.

De lente, officieel begint ze pas op  21 maart, maar ik ben er al klaar voor! Mentaal dan toch. Misschien is het wel een goed idee om ook mijn lichaam voor te bereiden.

Dat dachten ze bij A. Vogel ook en daarom werd de week van 18 tot 24 maart uitgeroepen tot lenteweek.

In één week zuiver je je lichaam en start je het voorjaar vol energie. De lenteweek bestaat uit drie pijlers (gezonde voeding, voldoende drinken en een vitale levenswijze) en als je je inschrijft op de website wordt je gratis begeleid via de lenteweeknieuwsbrief. Bovendien worden er ook dagelijks prijzen uitgedeeld.

Ik vond het alvast een schitterend idee en ik ga dan ook van 18 maart (samen met het lief) aan de slag met het A. Vogel lentepakket.

• Molkosan: ondersteunt de darmflora en bevordert de spijsvertering
• Boldocynara forte: bij een opgeblazen gevoel
• Aciforce Probioticum: voor een gezonde darmflora
 

PicsArt.com Ik ben alvast benieuwd naar wat mij lichaam er van denkt.

Februari

Gelukkige laatste dag van de maand!

Het blijkt al van januari geleden te zijn dat ik nog eens een blogje pleegde en morgen zijn we alweer maart. Als ik niet snel ben is februari gepasseerd zonder één enkel schrijfsel. Dat kan ik niet laten gebeuren, mijn semi-autistisch hoofd zou helemaal tilt slaan.

Februari was een maand met upsjes en downtjes. En met veel foto’s ook blijkbaar.

Er werd gebakken. Suikerbrood.

Ingrediënt

Na.

Er werd betoogd.

Klaar voor actie.

Het lief keek te veel p0rn0.

Kak

We kregen een pakketje uit Slovenië.

Misleiding

Ik maakte er een uitpakfilmpje van, maar ik was blijkbaar te curieus om de camera goed te richten..

Er werd nog eens gebakken. Ovenkoeken.

Work in progress.

O(ve)ngeduld.

We gingen leren bier brouwen bij de Volkstuinen, maar kwamen thuis met niet veel meer dan een stuk in ons kraag.

Er werd ook gelachen. Op ’t onverwacht, met dank aan KBC. Een aanrader, die Guga Baùl.

Avondje lachen gieren brullen

En voor de rest.. dit recept.. Géén aanrader.

Sneller dan het licht.

Vorig jaar, begin december, werden er hier in de straat plots overal versperringen gezet en graafkraantjes achtergelaten. Een voorbode van wegenwerken, zo bleek luttele dagen later. Jammer genoeg zonder waarschuwing van de aannemer vooraf. Een geluk bij een ongeluk dus dat de aanleg van onze oprit – voorzien voor diezelfde week – toen niet is doorgegaan.

Sinds begin december is er dus om de tien à twintig meter wel een put of een berg zand met oranje netjes rond, staat er een (intussen omgewaaid) werftoilet en worden de meeste uitwijkstroken (dat heb je met smalle boerenwegjes) ingenomen door gigantische kabelrollen.
Kabelrol

Gewerkt wordt er al een heel eind niet meer, begrijpelijk, met die slechte weersomstandigheden, maar intussen staan er nog steeds van die flikkerlicht-paaltjes en ligt er nog een berg zand voor onze oprit. Ik zou mij daar geweldig in kunnen ergeren, maar dat valt verbazingwekkend goed mee.

Vorige week bleken er ineens een paar extra rollen kabel geleverd te zijn. Van die rollen die groter zijn dan ikzelf. Eén tegenover ons huis en één een eind verder in de straat. Hier aan de overkant hebben ze de kar waar het ding op staat een eind het veld ingeduwd, maar verderop staat het ding gewoon langs de kant op zo’n uitwijkstrook.

Nu is zo’n kar/aanhangwagen/remorque nogal redelijk groot uitgevallen, met als gevolg dat het ding gedeeltelijk op de baan stond. Eigenlijk kan je er maar net langs zonder van de baan af te raken. Alleen zie je met die sneeuw niet zo goed hoe breed de straat nu precies is en al helemaal niet meer dat er eigenlijk een gracht naast ligt. In principe zie je die rol wel van een eindje staan, maar de kar waarop ze staat is onderaan een héél stuk breder, waardoor je eigenlijk maar laat ziet dat je er bijna niet langs kan.

Vreemd genoeg was hier geen signalisatie voorzien, terwijl het toch wel een gevaarlijke situatie was.

Nu had ik een paar maand terug, bij de lancering ervan, de app van politiezone ’t Houtsche gedownload op de smartpheun en al gemerkt dat je daarmee ook “meldingen” kan doen. Ik vond dit dus de ideale situatie om die app eens uit te testen.

Zogezegd. Zogedaan. Zaterdagnamiddag rond een uur of vier maak ik melding van het ontbreken van signalisatie via de app.

Bij een passage enkele uurtjes later blijkt er ineens signalisatie te zijn aangebracht.

Wat leren we hier uit? Eerst en vooral dat de politie een stuk sneller is dan ik had verwacht en natuurlijk ook dat de app zeer goed zijn werk doet!


Stiekem ben ik ook wel een beetje blij met mezelf, omdat de straat nu een beetje veiliger is.

En voor 2013 vooral veel spierpijn.

Goede voornemens, daar doe ik niet aan mee. Daar komt toch niets van in huis. Veel grote woorden, weinig actie, weinig verandering. Het is een jaarlijkse traditie en na een week of twee is iedereen zijn goeie voornemen alweer vergeten. Je kan er dus evengoed meteen geen maken.

Logisch toch?

En toch. Een nieuw jaar is toch telkens een klein beetje een nieuw begin, een nieuwe kans om met een schone lei te beginnen. Om effectief tot actie over te gaan. En ook al hou je je voornemen dan maar enkele weken vol, je hebt het tenminste geprobeerd.

Dus maakte ik een voornemen. Eén voornemen. Want geef toe, als je een hele waslijst voornemens maakt is het sowieso al moeilijker om ze allemaal tot een goed einde te brengen.

Mijn voornemen voor 2013 is om meer te sporten.

[Je mag stoppen met lachen, nu. Dank u.]

Ik weet het, ik ben zo’n beetje te vermenselijking van de onsportiviteit en de gemakzucht, het zal dan ook niemand verwonderen dat ik het hele gedoe nogal “lui” aanpakte. Of realistisch, ’t is maar hoe je het bekijkt.

Ik ga in 2013, elke week, minstens één keer sporten.

Dat lijkt weinig voor de health freaks onder jullie, maar voor mij is dit al een gigantische stap. Ik heb al eerder voornemens gemaakt om een beetje conditie en spiermassa te kweken en tot nu toe draaide dat steeds op niets uit, maar om één of andere reden ben ik ervan overtuigd dat het nu wel lukt. Ik heb zelfs een vaste dag gekozen, om mezelf een extra duwtje in de rug te geven. Ik vertoon soms namelijk wat uitstelgedrag en een “de week is nog lang” op maandag eindigt al snel in een “oei, vergeten” op zondag. Dinsdag sportdag dus.

Ik heb mezelf maar twee mogelijke excuses toegestaan. Sportloze weken zijn enkel toegestaan tijdens vakanties op verplaatsing en – uiteraard – wanneer ik ziek ben..

Je raadt nooit wie er momenteel in de zetel ligt met de griep.

Gelukkig pas sinds dinsdagavond.